Geen vergunning, geen biolabel voor CBD-producten, oordeelt het Europees Hof van Justitie

Het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) heeft een uitspraak gedaan: levensmiddelen die cannabidiol (CBD) bevatten, kunnen het biologische keurmerk niet krijgen zolang ze niet zijn toegelaten voor verkoop op de Europese markt.

In een arrest van 5 november 2026, naar aanleiding van een beroep van de beroepsvereniging voor hennep (zaak C-495/25), heeft het Europese Hof de voorwaarden verduidelijkt waaronder CBD-producten in aanmerking komen voor een biologisch keurmerk, in het licht van de Europese regelgeving inzake nieuwe voedingsmiddelen.

De Franse hennepindustrie betwist de beperkingen op het gebied van biologische certificering

De zaak vindt zijn oorsprong in Frankrijk, waar het Institut national de l’origine et de la qualité (INAO), de autoriteit die toezicht houdt op de biologische certificering, de certificeringsinstanties om CBD-producten uit te sluiten van biologische certificering.

Deze beperkingen hadden betrekking op producten die natuurlijke CBD bevatten, met CBD verrijkte levensmiddelen, en het gebruik van CBD als ingrediënt in biologisch gecertificeerde levensmiddelen. Er gold echter een uitzondering voor hennepolie die niet met CBD was verrijkt.

De beroepsvereniging voor hennep heeft het standpunt van het INAO aangevochten bij de Franse Raad van State. De Franse rechterlijke instantie heeft dit geschil vervolgens voorgelegd aan het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU), om te weten te komen of producten op basis van CBD op grond van de Europese wetgeving in aanmerking kunnen komen voor biologische certificering.

CBD wordt beschouwd als een landbouwproduct, maar dat is niet voldoende

Het Hof erkende dat CBD, uit de hennepplant wordt gewonnen, kan vallen onder de categorie verwerkte landbouwproducten bestemd voor menselijke consumptie in de zin van Verordening (EU) 2018/848. De rechters hebben uitgelegd dat deze categorie producten omvat die bestemd zijn voor menselijke consumptie, ongeacht of ze al dan niet een vergunning voor het in de handel brengen hebben gekregen.

Voedingsmiddelen op basis van CBD vallen dus niet automatisch buiten het toepassingsgebied van de wetgeving inzake biologische landbouw, louter omdat ze als „nieuwe voedingsmiddelen” zijn geclassificeerd.

Het Hof heeft echter een onderscheid gemaakt tussen het feit dat een product onder het toepassingsgebied van de regels voor biologische productie valt en het feit dat het daadwerkelijk in aanmerking komt voor biologische certificering.

De Europese Commissie beschouwt CBD als een nieuw voedingsmiddel in de zin van Verordening (EU) nr. 2015/2283, en CBD heeft geen vergunning gekregen voor gebruik in levensmiddelen op de EU-markt.

Bijgevolg heeft het Hof geconcludeerd dat levensmiddelen die CBD bevatten geen biologische certificering kunnen verkrijgen zolang de vereiste vergunning voor het in de handel brengen niet is verleend.

Consumentenbescherming heeft prioriteit

De rol die biologische certificering speelt in de perceptie van de consument stond centraal in de redenering van het Hof. Volgens de rechters beschrijft een biologisch keurmerk niet alleen de landbouwproductiemethoden. Het wekt ook een positieve indruk van kwaliteit en wettelijke goedkeuring.

Het toekennen van een biologisch keurmerk aan een levensmiddel waarvan het in de handel brengen niet is toegestaan, zou dus afbreuk kunnen doen aan de consumentenbescherming.

Op grond van de Europese wetgeving inzake nieuwe voedingsmiddelen moet bij de toelating worden aangetoond dat het product op basis van het beschikbare wetenschappelijke bewijs geen veiligheidsrisico vormt, dat het de consumenten niet misleidt en dat het geen voedingskundige nadelen heeft wanneer het een ander levensmiddel vervangt.

Het Hof oordeelde dat de biologische certificering niet los van deze vereisten kon worden toegepast.

Een verbod dat zich uitstrekt tot producten die bestemd zijn voor de export

Het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft niet alleen betrekking op producten die in de Europese Unie in de handel worden gebracht. Het is ook van toepassing op CBD-voedingsmiddelen die in Europa worden geproduceerd en bestemd zijn voor uitvoer naar derde landen.

Zelfs wanneer deze producten uitsluitend voor buitenlandse markten zijn bestemd, kunnen ze het Europese biologische keurmerk niet verkrijgen zonder voorafgaande vergunning voor het in de handel brengen in de EU. Volgens de rechters zou het toekennen van een biologisch certificaat aan niet-toegelaten producten de geloofwaardigheid van het Europese biologische keurmerk in gevaar kunnen brengen en het vertrouwen van de consument kunnen ondermijnen.

Voor hennepproducenten en bedrijven in de CBD-sector is de boodschap duidelijk: het naleven van de normen voor biologische landbouw volstaat niet om het felbegeerde keurmerk te verkrijgen. Voedingsmiddelen die CBD bevatten, moeten eerst de Europese toelatingsprocedure doorlopen op grond van de regelgeving Novel Food.

Het Hof sluit de deur voor biologische certificering van CBD echter niet definitief. Het stelt alleen als voorwaarde dat er eerst een vergunning voor het in de handel brengen moet worden verkregen.

De zaak wordt nu voorgelegd aan de Franse Raad van State, die het oorspronkelijke geschil zal moeten beslechten, rekening houdend met de interpretatie van het Europees Hof van Justitie.