Editorial: “De legalisering van cannabis kan slagen in Frankrijk, op voorwaarde dat er goed over wordt nagedacht”

Edito. Wat een verrassing was het om 3 weken geleden de Courrier des Lecteurs van de grootste Franse krant PQR te lezen: een ‘brief’ van een zekere meneer Pujol uit Calvados die spontaan schreef: “Cannabis legaliseren in Frankrijk zou een vergissing zijn, dit is wat er in het buitenland is gebeurd”.

De heer Pujol is geen onbekende voor mij. Hij kruist regelmatig het pad van Jean Costentin, een verbiedende arts. Zonder een slag te missen, nam ik mijn pen ter hand en schreef een reactie aan Ouest-France, gisteren gepubliceerd in een “korte versie” om in het formaat van Readers’ Mail te passen.

Ik publiceer hieronder de lange versie, die punt voor punt ingaat op de ‘argumenten’ in de eerste brief van Jean-Pierre Pujol.

“Beste Ouest-France

Onlangs publiceerde u een Courrier des lecteurs ondertekend door een zekere heer Pujol, waarin hij de in zijn ogen “vergissing” van de legalisering van cannabis aan de kaak stelt.

Dit is niet de eerste keer dat de heer Pujol in uw krant verschijnt, waar hij al een aantal anti-drugsartikelen heeft gepubliceerd. Hij is ook lid van CNPERT (Centre national de prévention, d’études et de recherches sur les toxicomanies), een organisatie opgericht door professor Jean Costentin – een arts en lid van de Académie de Médecine, berucht omdat hij onlangs voorstelde om druggebruikers te steriliseren. Een standpunt dat zo extreem was dat de Academie voor Geneeskunde zelf zich er graag van distantieerde.

De opmerkingen van de heer Pujol zijn, zoals zo vaak het geval is, niet gebaseerd op wetenschappelijke nuance, maar worden vertroebeld door een ideologische visie die geworteld is in decennia van drooglegging. Hij parafraseert het laatste advies van de Académie de médecine over het legaliseren van cannabis zonder een persoonlijke of kritische analyse te geven. Deze Courrier is dan ook minder een burgerbijdrage dan een prohibitionistische communicatieoperatie.

Laten we de feiten eens op een rijtje zetten.

Pujol stelt:

“De legalisering van cannabis komt regelmatig ter sprake in het politieke debat, met als argument dat deze maatregel geen problemen zou opleveren voor de volksgezondheid.”
Dat is niet waar: niemand beweert dat legalisering geen effect zou hebben op de volksgezondheid. Integendeel, het wordt gezien als een beleid voor de volksgezondheid, bedoeld om de consumptie, die al op grote schaal plaatsvindt, in de hand te houden om de risico’s te beperken.

“Ziekenhuisopnames als gevolg van cannabis zijn toegenomen.”
De aangehaalde gegevens hebben vooral betrekking op kinderen die cannabis edibles hebben ingenomen. De studie in kwestie beveelt betere regulering van eetbare producten aan, niet het in twijfel trekken van legalisatie.

“Het percentage automobilisten dat na een ongeval in het ziekenhuis werd opgenomen en positief testte op THC verdubbelde.”
THC kan worden gedetecteerd tot enkele dagen na consumptie, lang nadat de effecten zijn uitgewerkt. Er is geen direct verband tussen deze ongevallen en actief cannabisgebruik.

“Het aantal psychotici is verdrievoudigd
De studie waarnaar verwezen wordt kijkt naar mensen die al risico lopen op schizofrenie. Het concludeert dat de jaarlijkse incidentie van schizofrenie stabiel is en dat legalisatie de prevalentie van deze stoornissen in de bevolking niet heeft verhoogd.

“De consumptie neemt toe.”
Dit hangt af van de leeftijdsgroep: in Canada is de consumptie gedaald onder minderjarigen en gestegen onder 65-plussers. Onder dertigers neemt het gebruik licht toe, maar zonder toename van problematisch gebruik. In sommige gevallen is er zelfs sprake van een daling in alcoholgebruik, waarvan de schadelijke effecten welbekend zijn.

“De zwarte markt blijft bestaan.”
Ja, maar die is gedaald van 100% naar 5% van de verkoop in Canada. Dit is een overwinning voor de regelgeving. Zouden we het verbod willen handhaven om de handelaren te beschermen?

“Elders was het niet mogelijk om een minimum THC-niveau vast te stellen
De heer Pujol noemt Uruguay, waar de eerste variëteiten 2% THC bevatten. Een aberratie. Wetgeving voor producten met een te lage dosis voedt alleen de zwarte markt. het verbod jongeren al niet beschermt. Veel producten zijn verboden voor minderjarigen (tabak, alcohol, autorijden), zonder dat dit een enorme “klad” veroorzaakt. Het gaat om opvoeding, niet om de illusie van een taboe.

Dus wat moeten we denken van legalisatie in Frankrijk?

• doorgaan met voeden van criminele netwerken;
• laat vervalste producten, gevaarlijk voor de gezondheid, circuleren;
• laat jonge mensen in contact komen met drugsdealers en dus met andere drugs;
• voorkom gebruikers in moeilijkheden toegang tot de juiste zorg;
• het belasten van politie en justitie met kleine overtredingen ten koste van hun publieke veiligheidstaak.