Een Britse patiënte vecht de weigering van de NHS om medische cannabis te vergoeden aan

Een Britse patiënte die zichzelf met cannabis behandelt en aan wie de vergoeding van haar behandeling door de overheid herhaaldelijk is geweigerd, start een campagne om te achterhalen waarom de Nationale Gezondheidsdienst (NHS) haar recepten blijft afwijzen.

Lara Smith, een 53-jarige voormalige kinderverpleegkundige uit Newcastle, heeft besloten om patiënten bij elkaar te brengen die alle conventionele behandelingsmogelijkheden hebben uitgeput, maar nog steeds geen door de NHS vergoede medicinale cannabis kunnen krijgen.

Drie verzoeken om vergoeding, drie afwijzingen

Lara Smith lijdt aan cervicale myelopathie, een aandoening van de wervelkolom die hevige neuropathische pijn, spierspasmen, tremoren en mobiliteitsproblemen veroorzaakt.

Nadat ze meer dan 35 medicijnen had geprobeerd, waaronder fentanyl, tramadol en ketamine, begon ze in 2014 met het gebruik van cannabis op doktersvoorschrift. Volgens haar heeft deze behandeling haar symptomen aanzienlijk verlicht en haar tegelijkertijd haar mentale helderheid teruggegeven.

De toegang tot deze behandeling brengt aanzienlijke kosten met zich mee: ongeveer 600 £ (700 €) per maand aan CBD-olie en cannabisbloemen via particuliere recepten.

„Ik geef geen 600 pond uit aan bloemen en CBD-olie om high te worden”, verklaarde ze aan Cannabis Health. „Het is een klinische noodzaak. Het is letterlijk bedoeld om de pijn te verlichten.”

Ondanks de aanbevelingen van zijn medisch specialisten zijn zijn drie pogingen om financiering via de NHS te verkrijgen mislukt. Een aanvraag zou zijn afgewezen vanwege een gebrek aan bewijs voor de effectiviteit van cannabis tegen neuropathische pijn en vanwege bezwaren met betrekking tot de kosteneffectiviteit. Meer recentelijk beriep de Newcastle upon Tyne Hospitals NHS Foundation Trust zich op een ontoereikende voorschrifinfrastructuur en de bestaande NHS-richtlijnen.

Medicinale cannabis is legaal, maar de toegang ertoe via de NHS blijft uitzonderlijk

Het Verenigd Koninkrijk heeft medicinale cannabis in november 2018 gelegaliseerd, waardoor medisch specialisten onder specifieke omstandigheden cannabisproducten mogen voorschrijven. Deze legalisering heeft echter niet geleid tot een systematische vergoeding door de NHS.

Hoewel bepaalde goedgekeurde medicijnen op basis van cannabis ((Sativex, Epidyolex, Nabilone) voor specifieke aandoeningen kunnen worden voorgeschreven, blijft de toegang tot niet-toegestane medicijnen op basis van cannabis, met name cannabisbloemen, grotendeels afhankelijk van de particuliere sector, die dit jaar mogelijk 140.000 patiënten telt.

Het Nationaal Instituut voor Uitmuntendheid in Gezondheid en Zorg (NICE) beveelt cannabisgeneesmiddelen niet aan voor chronische of neuropathische pijn, vanwege een gebrek aan bewijs voor het klinische voordeel ervan en bezorgdheid over de kosteneffectiviteit.

Patiënten kunnen echter een uitzonderlijke vergoeding aanvragen via een individuele financieringsaanvraag (IFR), op voorwaarde dat hun arts aantoont dat er sprake is van uitzonderlijke omstandigheden en een voldoende sterke klinische motivering geeft.

De omvang van de door de overheid gefinancierde toegang blijft uiterst beperkt.

Op 9 september 2026 bevestigde de Britse regering in een parlementair antwoord dat de cijfers over het voorschrijven van niet-toegestane medicijnen op basis van cannabis door de NHS niet waren bekendgemaakt, omdat het om minder dan vijf patiënten ging.

Een gezamenlijke campagne om belemmeringen voor behandeling in kaart te brengen

Mevrouw Smith heeft nu een Facebookgroep opgericht, Medical Cannabis – NHS Access Denied, waarin zij patiënten en hun vertegenwoordigers uitnodigt om afgewezen financieringsaanvragen in kaart te brengen. In plaats van universele vergoeding te eisen, wil ze begrijpen waarom patiënten bij wie specialisten de behandeling met cannabis ondersteunen, nog steeds te maken krijgen met afwijzingen.

„Wat zijn de overeenkomsten? Waar zit de knelpunt?”, vroeg ze.

Door individuele ervaringen te vergelijken, hoopt de campagne terugkerende administratieve, klinische of financiële belemmeringen binnen de NHS in kaart te brengen. Smith is van plan deze bevindingen aan haar parlementslid voor te leggen, wat ertoe zou kunnen leiden dat de kwestie in het parlement aan de orde wordt gesteld.

Patiënten die zich particuliere recepten kunnen veroorloven, hebben toegang tot behandelingen die anderen, die in vergelijkbare medische situaties verkeren, financieel onbereikbaar vinden. Voor mevrouw Smith is de kernvraag of het huidige financieringskader adequaat inspeelt op de onvervulde klinische behoeften van patiënten nadat conventionele therapieën hebben gefaald.