Louis Sarkozy en Marion Maréchal-Le Pen: twee onverzoenlijke standpunten over de decriminalisering van drugs

De moord op de broer van Amine Kessaci doet zoals altijd het mediadebat rond de depenalisering van drugs in Frankrijk weer oplaaien. Tegenover elkaar staan vandaag aan de ene kant Louis Sarkozy, die pleit voor het loslaten van het repressieve model om drugs minimaal te decriminaliseren, en aan de andere kant Marion Maréchal-Le Pen, die het principe van decriminalisering niet begrijpt.

Louis Sarkozy: “Laten we alle drugs decriminaliseren om de deal te vernietigen”

Voor Louis Sarkozy is het huidige systeem op zijn retour. Hij gelooft dat Frankrijk, net als de Verenigde Staten en andere westerse landen, “de oorlog van de totale repressie heeft verloren”. Zijn argumenten zijn gebaseerd op de herhaalde mislukking van het anti-drugsbeleid dat al meer dan vijftig jaar overal ter wereld wordt gevoerd.

Hij bekritiseert ook het standpunt van Emmanuel Macron, die onlangs beweerde dat cannabis kopen je medeplichtig maakt aan mensenhandel: “Cannabis kopen is medeplichtig zijn aan mensenhandel. De uitspraak van de president is vreemd. Al dertig jaar vertelt de medische wetenschap ons dat verslaving een pathologie is, een ziekte die behandeld kan worden zoals elke andere. En onze politieke leiders zeggen nu dat ze in feite criminelen zijn die medeplichtig zijn aan moord? Dat is behoorlijk vreemd”

Voor hem is een paradigmawisseling essentieel: “De waarheid is dat we alle middelen moeten decriminaliseren, allemaal. Daarmee vernietigen we de dealmarkt en bevrijden we het individu.”

In zijn redenering neemt het Portugal een belangrijke plaats in. Het voorbeeld van Luso laat volgens hem zien dat een model gebaseerd op preventie, investeren in verslaving en risicovermindering werkt: minder gebruikers, minder doden, minder geweld.

“Het is het tegenovergestelde van laks, het is effectief.”

Hij vestigt ook de aandacht op de inconsequentie in Frankrijk met betrekking tot alcohol, dat algemeen aanvaard is ondanks de schadelijke effecten, terwijl andere stoffen, die volgens hem soms minder gevaarlijk zijn, taboe blijven. Wat cannabis betreft, is hij van mening dat het decriminaliseren ervan een essentiële hefboom zou zijn: een legaal alternatief zou de zwarte markt mechanisch verminderen.

“Volharden in fouten is geen beleid. Het model veranderen wel.”

Marion Maréchal: “We hebben te maken met extreem gevaarlijke drugs”

Marion Maréchal-Le Pen lijkt daarentegen de weg kwijt. Voor haar betekent decriminaliseren dat de toegang tot drugs wordt vergemakkelijkt en dat daardoor de toch al enorme problemen met de volksgezondheid nog erger worden.

“Ik begrijp deze toespraak niet. [Nogmaals, we hebben niet te maken met een recreatieve drug of een softdrug. We hebben te maken met drugs die extreem gevaarlijk zijn.”

Ze legde in het bijzonder de nadruk op de gevolgen van cannabis voor jongeren (noot van de redactie: voor wie, decriminalisering of niet, niets zou veranderen: cannabis zou verboden blijven tot ze meerderjarig zijn): “[…]] cannabis, zoals we weten de meest gebruikte drug, vooral onder jongeren, heeft zeer ernstige gevolgen voor de ontwikkeling van de hersenen, schooluitval en de ontwikkeling van ziekten zoals schizofrenie en bipolariteit.”

Marion Maréchal-Le Pen weigert decriminalisering te zien als een antwoord op het falen van de veiligheid: “We gaan deze criminaliteit niet legaliseren alsof het probleem daarmee opgelost zou zijn.”

Ze noemt ook het voorbeeld van least-risk consumptieruimtes, die ze omschrijft als een “schandaal”, omdat ze het gebruik normaliseren en massale overlast voor omwonenden veroorzaken.

“Het spijt me te moeten zeggen dat dit een bepaalde manier is, een manier om te zeggen dat het niet zo ernstig is.”

Een debat dat twee opvattingen onthult

Tussen schadebeperking en weigering van zorg leggen deze twee tegenstanders, die het over andere onderwerpen niet zo slecht met elkaar kunnen vinden, twee antagonistische visies bloot op de rol van de staat in drugsbeheer: ofwel zorg je voor een kader om de schade te beperken, ofwel handhaaf je het verbod in een poging de verspreiding van het gebruik tegen te gaan.

Terwijl drugshandel geweld en spanningen blijft uitlokken, bevindt Frankrijk zich op het kruispunt van twee benaderingen: zijn aanpak fundamenteel hervormen, zoals voorgesteld door Louis Sarkozy, of vasthouden aan een strikt verbodsmodel, zoals verdedigd door Marion Maréchal, met de bekende resultaten. Wat het mediadebat betreft, ziet het er niet naar uit dat het snel zal eindigen.