De Canadese hennepindustrie pleit voor een THC-limiet van 1%

De Canadese hennepindustrie dringt aan op een grondige herziening van het regelgevingskader van het land, met het argument dat de huidige regels industriële hennep nog steeds behandelen alsof het een gereguleerde stof is in plaats van een landbouwgewas.

In het kader van een bijdrage aan een openbare raadpleging die is gestart door Health Canada, heeft de Canadian Hemp Trade Alliance (CHTA) een reeks hervormingen voorgesteld die de sector ingrijpend zouden kunnen veranderen.

Een initiatief om de THC-grens te verhogen tot 1%

Een van de verschillende voorstellen betreft een verhoging van het maximaal toegestane gehalte aan THC in industriële hennep, van 0,3 naar 1%.

Volgens de CHTA sluit de huidige drempel van 0,3% niet langer aan bij de wetenschappelijke inzichten noch bij de economische realiteit van de hennepproductie. De organisatie benadrukt dat deze grenswaarde oorspronkelijk in de jaren 1970 is vastgesteld door de Canadese onderzoeker Ernest Small, die dit cijfer inmiddels als willekeurig heeft bestempeld en zich voorstander heeft getoond van een hogere drempel.

De sector is van mening dat een limiet van 1% THC de veredelaars meer flexibiliteit biedt om nieuwe rassen te ontwikkelen die geoptimaliseerd zijn voor vezelproductie, zaadopbrengst en bloembiomassa. De telers voeren op hun beurt aan dat deze variëteiten de winstgevendheid zouden kunnen verbeteren doordat zowel de vezels als de bloemen kunnen worden benut, terwijl het concurrentievermogen ten opzichte van andere hennepproducerende landen behouden blijft.

Dit voorstel past in een internationale trend naar soepelere regelgeving. Onlangs heeft Nieuw-Zeeland een THC-limiet van 1% vastgesteld in het kader van bredere hervormingen die gericht zijn op het verminderen van de administratieve lasten voor hennepkwekers, maar ook Tsjechië en Costa Rica hebben soortgelijke maatregelen genomen.

Openstelling van de markt voor hennepbloemen

De CHTA wil ook ingrijpende veranderingen in de manier waarop hennepbloemen worden gereguleerd.

De huidige Canadese regelgeving legt beperkingen op aan wie bloemmateriaal van henneptelers mag kopen. De brancheorganisatie stelt dat bloemen, bladeren en takken als standaard landbouwproducten moeten worden behandeld, tenzij ze worden gebruikt voor de extractie van geconcentreerde cannabinoïden.

In het voorgestelde kader zouden hennepkwekers vrij zijn om bloemige biomassa te verkopen zonder onderworpen te zijn aan de vergunningsvereisten die momenteel voor veel transacties gelden. Bedrijven die geconcentreerde fytocannabinoïden extraheren, zouden echter onderworpen blijven aan de bepalingen van de Cannabiswet.

Verlichting van regelgevende beperkingen

Naast de THC-limieten en de verkoop van bloemen pleit de CHTA voor een aanzienlijke vermindering van de vereisten op het gebied van vergunningen, aangiften en toestemmingen.

De organisatie stelt dat de hennepteelt op dezelfde manier moet worden gereguleerd als andere akkerbouwgewassen, in plaats van binnen een stelsel dat is gebaseerd op de controle van verdovende middelen. Zij heeft voorgesteld om verschillende toezichthoudende bevoegdheden van Health Canada over te dragen aan landbouworganisaties zoals Agriculture and Agri-Food Canada, het Canadian Food Inspection Agency en Statistics Canada.

„ De Canadese hennepindustrie is verheugd dat Health Canada heeft erkend dat het huidige regelgevingskader voor hennep in Canada kostbaar is en niet is afgestemd op het risicoprofiel van hennep voor mens en dier”, aldus Ted Haney, voorzitter en algemeen directeur van de CHTA.

De alliantie wil ook dat het beheer van de lijst van goedgekeurde cultivars in Canada wordt overgedragen aan de Canadese Vereniging van Zaadproducenten, met het argument dat het huidige goedkeuringsproces innovatie vertraagt en belemmeringen opwerpt voor veredelaars.

Lopende raadpleging

Health Canada heeft de raadpleging in mei gestart om na te gaan welke wijzigingen in de regelgeving de nalevingskosten en de belemmeringen voor markttoegang kunnen verminderen, zonder afbreuk te doen aan de openbare veiligheid en met inachtneming van de internationale verplichtingen.

Belanghebbenden hebben tot 30 juni de tijd om hun opmerkingen in te dienen.