Medicinale cannabis zit nog steeds vast bij het ministerie van Volksgezondheid

Terwijl het erop leek dat Frankrijk eindelijk op weg was naar de daadwerkelijke invoering van cannabis voor medisch gebruik, lijkt het dossier opnieuw stil te liggen. Enkele maanden na de laatste ontwikkelingen op regelgevend vlak zijn de laatste teksten die nodig zijn voor de start van de regeling nog steeds in het ongewisse, zonder tijdschema of officiële toelichting.

Vóór de zomer zou het laatste decreet ter regulering van medicinale cannabis ter beoordeling aan de Raad van State worden voorgelegd. Sindsdien heerst er radiostilte. Tot op heden is er geen besluit of publicatie beschikbaar waaruit de voortgang van de behandeling blijkt.

Aangezien de Raad van State in principe geen informatie verstrekt over regelgevingsteksten die momenteel in behandeling zijn, is dit gebrek aan informatie op zich niet ongebruikelijk. Het maakt het echter bijzonder moeilijk om te achterhalen hoe ver de zaak werkelijk is gevorderd. Nog problematischer is dat Newsweed niet heeft kunnen bevestigen dat de decreten die volgens de aankondiging aan de Raad van State zijn voorgelegd, daadwerkelijk zijn verzonden.

Het ministerie van Volksgezondheid en verschillende gesprekspartners die bij de zaak betrokken zijn of er dichtbij staan, hebben op verzoek van Newsweed op het moment van publicatie van dit artikel niet op onze vragen gereageerd.

Een laatste fase die maar blijft aanslepen

Deze situatie verlengt een verhaal dat inmiddels bekend is bij de betrokken patiënten. Na meerdere jaren van experimenten met medicinale cannabis vormt de behandeling door de Raad van State van het decreet waarin de regels voor de vergoeding van op cannabis gebaseerde geneesmiddelen worden vastgelegd, dan ook een van de laatste stappen vóór de publicatie van de teksten in het Staatsblad. Maar dan moeten de ontwerpdecreten wel daadwerkelijk aan de Raad van State zijn voorgelegd en moet de behandeling ervan succesvol worden afgerond.

Op dit moment is er geen openbare termijn bekend waaruit blijkt wanneer deze stap zou kunnen worden gezet.

Het gebrek aan duidelijkheid is des te opvallender omdat het Franse dossier over medicinale cannabis steeds weer wordt uitgesteld. Sinds het einde van de proefperiode wachten patiënten, zorgverleners en bedrijven in de sector op de overgang naar een duurzaam systeem, dat regelmatig wordt aangekondigd maar nooit volledig wordt ingevoerd.

De huidige impasse is moeilijk precies toe te wijzen, maar sommigen zouden deze keer de schuld rechtstreeks bij het ministerie van Volksgezondheid leggen, dat zou aarzelen om het medisch gebruik van cannabis te legaliseren terwijl de regering de strijd tegen de drugshandel tot prioriteit heeft gemaakt. Als u het verband niet ziet, zien wij het ook niet, maar het woord „cannabis“ zou sommigen voldoende van streek brengen om 300.000 mensen die in een therapeutische impasse zitten een medische behandeling te ontzeggen.

Eén ding is zeker: de stilte rond dit dossier houdt de onzekerheid vandaag de dag in stand. Het ministerie zou op zijn minst kunnen bevestigen dat de teksten zijn doorgestuurd en aangeven wat de volgende administratieve stap in het dossier is. Dat heeft het niet gedaan, ondanks onze (herhaalde) verzoeken.

Patiënten wachten nog steeds

Achter deze wettelijke termijnen gaan vooral de patiënten schuil. Het Franse proefproject, gestart in 2021, had met name tot doel om onder reële omstandigheden de voorwaarden voor het voorschrijven en verstrekken van op cannabis gebaseerde geneesmiddelen aan patiënten met ernstige aandoeningen en zonder andere behandelingsmogelijkheden te evalueren.

Vijf jaar later is de vraag dus niet meer of Frankrijk toegang tot medicinale cannabis kan organiseren: het heeft dit al getest, met meer dan positieve conclusies. De uitdaging is nu om dit experiment om te zetten in een duurzaam en toegankelijk systeem.

Op papier nadert het regelgevingsproces zijn einde. In de praktijk lijken de laatste meters opnieuw de langste te zijn.

En zolang het ministerie van Volksgezondheid niet aangeeft waar de laatste decreten zich precies bevinden, blijft een even eenvoudige als essentiële vraag onbeantwoord: liggen de teksten daadwerkelijk op het bureau van de Raad van State, of wachten ze nog steeds om het ministerie te verlaten?