Rugby: Anglet Olympique-speler voor twee jaar geschorst na positieve test op cannabis

In Frankrijk moet je kiezen tussen palen en baarzen.

In februari 2026 handhaafde de Conseil d’État dus de schorsing van twee jaar die was opgelegd door de Agence française de lutte contre le dopage (AFLD) aan een speler van Anglet Olympique Rugby Club (AORC), die positief testte op THC na een Nationale 2 wedstrijd gespeeld in januari 2024, zo leren we Sud-Ouest.

De rugbyspeler, geboren in 1995, had een dopingtest ondergaan na een wedstrijd tussen zijn team en Union Cognac Saint-Jean-d’Angély. Analyse van zijn urine toonde de aanwezigheid aan van carboxy-THC, de belangrijkste metaboliet van cannabis, met 194 nanogram per milliliter, boven de drempelwaarde van 180 ng/mL die is vastgesteld door het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA).

De sanctie van de AFLD verbiedt de speler om deel te nemen aan rugbygerelateerde competities of activiteiten tot en met 29 juni 2027.

Een verdediging die niet erg geloofwaardig wordt geacht

De speler vocht de beslissing aan en legde de zaak voor aan de Raad van State in augustus 2025, omdat hij van mening was dat de sanctie buiten proportie was. Hij verklaarde dat hij een week voor de wedstrijd cannabis had gebruikt tijdens een “feestelijke avond” en beweerde dat hij slechts “een paar trekjes had genomen van een joint die rondging”.

Maar de administratieve rechters accepteerden deze versie van de gebeurtenissen niet. In zijn conclusies, benadrukte de publieke rapporteur dat het vastgestelde concentratieniveau meer overeenkwam met recente consumptie dan met geïsoleerd gebruik enkele dagen eerder.

De Raad van State merkte ook verschillende inconsistenties op in de verklaringen van de speler. De speler had aanvankelijk verklaard dat hij de drug op 20 januari 2024 had gebruikt, maar veranderde zijn verklaring in 21 januari, nadat de AFLD erop had gewezen dat hij die dag een wedstrijd had gespeeld.

De rechters waren ook van mening dat de verklaring niet geloofwaardig was wat betreft de vermeende uitzonderlijke aard van dit gebruik. In het bijzonder merkte de rechtbank op dat het onwaarschijnlijk was dat een 30-jarige sporter voor het eerst zou experimenteren met cannabis in deze specifieke context.

Cannabis nog steeds verboden in competitie

De zaak herinnert eraan dat THC nog steeds op de lijst van verboden stoffen van het WADA staat, ook al wordt er nog gediscussieerd over de effecten op sportprestaties.

In zijn conclusies wijst de publieke rapporteur erop dat cannabis op dezelfde manier als cocaïne, MDMA of heroïne wordt geclassificeerd als een “misbruikstof”. Volgens de Wereld Anti-Doping Code kan een stof worden verboden als deze voldoet aan twee van de drie criteria: potentiële prestatieverbetering, risico voor de gezondheid of tegenstrijdigheid met “fair play”.

Volgens de documenten die de Raad van State aanhaalt, wordt THC vooral beschouwd als strijdig met deze “sportgeest” en mogelijk schadelijk voor de gezondheid van atleten, in tegenstelling tot alcohol, dat in de kleedkamers van clubs mag worden genuttigd zodra de wedstrijd is afgelopen. De wetenschappelijke studies die in de beslissing worden genoemd wijzen er ook op dat cannabis de neiging heeft om fysieke prestaties te verminderen, vooral vanwege de effecten op alertheid en reactietijd.

De zaak benadrukt ook de moeilijkheden die gepaard gaan met testen op cannabis in de sport. Aangezien carboxy-THC meerdere dagen detecteerbaar kan blijven, en bij sommige gebruikers zelfs meerdere weken, blijft het onderscheid tussen “buiten competitie” en “binnen competitie” gebruik regelmatig betwist in sportrechtbanken.

Een sanctie die evenredig wordt geacht

Tot slot was de speler van mening dat de schorsing van twee jaar een “sportieve dood” betekende en zijn professionele situatie in gevaar bracht. Hij was in dienst van de agglomeratiegemeenschap Baskenland in verband met zijn status als rugbyspeler.

De Conseil d’Etat oordeelde echter dat deze persoonlijke gevolgen niet voldoende waren om de sanctie uit de Sportcode te verminderen. De rechtbank bevestigde daarom de beslissing van de AFLD in zijn geheel en veroordeelde de speler tot het betalen van €3.000 aan juridische kosten aan het agentschap.