Legale cannabistelers in Marokko roepen op tot legalisatie van recreatieve cannabis

Terwijl het eerste jaar van legale hennepproductie eindigde met een aanzienlijke oogst van 4.000 ton (inclusief alle planten, niet het eindproduct), worden Marokkaanse legale telers nu geconfronteerd met de realiteit van de markt en de ontoereikende infrastructuur.

De productie van legale cannabis, die de vraag overstijgt, heeft geleid tot een prijsdaling. Sommige kwekers verkopen hun oogst voor slechts 80 dirham (€8) per kilo. Tegen deze prijs kunnen velen hun kosten niet dekken. Deze economische druk wordt nog verergerd door het beperkte aantal verwerkingsfabrieken die ruwe cannabis kunnen omzetten in medische of industriële producten, waardoor een groot deel van de oogst onverkocht blijft.

Onvoldoende vraag en structurele uitdagingen

In 2024 heeft Marokko 3.371 vergunningen voor cannabisteelt afgegeven onder Wet 13.21, die de productie van cannabis voor medische en industriële doeleinden toestaat. Ondanks deze inspanningen ondervinden de boeren hindernissen bij de verkoop van hun producten door een gebrek aan investeerders en kopers.

Charif Adraddak, voorzitter van het Marokkaanse Observatorium voor Cannabisregulering, vertelde Hesspress dat boeren contracten moeten tekenen met inkoopbedrijven om deel te nemen aan het gereguleerde systeem. Het kleine aantal van deze bedrijven zorgt echter voor knelpunten, waardoor veel telers worden ontmoedigd om zich op de legale markt te begeven.

Ondertussen schat Farid Ahithour, voorzitter van de Tizi Ifri coöperatie, dat “ongeveer de helft van de cannabiskwekers nog niet is overgestapt naar de gereguleerde markt”, grotendeels omwille van systemische en regelgevende barrières.

Ahithour waarschuwt dat de situatie zal verslechteren als meer telers zich aansluiten bij het gereguleerde systeem zonder meer investeringen en infrastructuur. Zelfs met 700 investeerders, zegt hij, zouden de huidige productieniveaus onbeheersbaar blijven. Deze stagnatie heeft ertoe geleid dat veel telers en activisten een uitgebreide legalisatie eisen die ook recreatief en traditioneel cannabisgebruik zou omvatten.

Calls voor legalisatie van recreatief en traditioneel gebruik

Kwekers en activisten stellen dat het legaliseren van recreatief en traditioneel cannabisgebruik de druk op de markt zou kunnen verlichten en economische voordelen zou kunnen opleveren.

Adraddak wijst op de rijke geschiedenis van informele cannabisconsumptie in Marokko, vooral in de noordelijke regio’s. Hij trekt parallellen met gereguleerde cannabisruimtes in Marokko. Hij trekt parallellen met gereguleerde cannabisruimtes in landen als Nederland en Spanje en vraagt zich af: “Waarom zouden we geen gereguleerde ruimtes hebben zoals cannabis cafés of clubs?”

Dergelijke maatregelen zouden niet alleen de binnenlandse verkoop kunnen stimuleren, maar ook toeristen aantrekken, vooral nu Marokko zich voorbereidt op het WK voetbal in 2030.

Ahithour benadrukt dat de regering rekening moet houden met de voorkeuren van internationale bezoekers.

“Waarom bieden we geen veilige, gereguleerde plaatsen aan waar [cannabisconsumptie] kan plaatsvinden?” suggereert hij, daarbij wijzend op het potentieel voor toerisme-geïnduceerde economische groei.

Zonder onmiddellijke actie zou de belofte van een bloeiende cannabisindustrie buiten bereik kunnen blijven, waardoor velen zich afvragen of het huidige beleid de levensvatbaarheid van de sector op de lange termijn echt kan ondersteunen.